Συζήτηση για τη σειρά και το βιβλίο "Κανονικοί Άνθρωποι" της Sally Rooney

 


        Μετά το "Συζητήσεις με φίλους" η επιτυχημένη συγγραφέας Sally Rooney επέστρεψε το 2018 με το δεύτερο της μυθιστόρημα "Κανονικοί Άνθρωποι". Από τους πρώτους κιόλας τέσσερις μήνες το βιβλίο πούλησε πάνω από 64 χιλιάδες αντίτυπα και σύντομα έπεσαν στο τραπέζι συζητήσεις για τη μεταφορά του στη μικρή οθόνη. Η περίπλοκή σχέση και φιλία του Κόννελ και της Μαριάν όπου παρουσιάζει το βιβλίο έδειχνε ελκυστική στα μάτια όχι μόνο πολλών αναγνωστών αλλά και παραγωγών. Για το 2020, το βιβλίο "Κανονικοί Άνθρωποι" είναι ένα από πιο ευπώλητα έργα της χρονιάς και η μεταφορά του στην τηλεοπτική σειρά των 12 επεισοδίων μια από τις πιο πολυσυζητημένες παραγωγές.  

Ομολογώ πως ανυπομονούσα πολύ να διαβάσω το βιβλίο πρώτα και έπειτα να παρακολουθήσω τη σειρά. Έτσι ακριβώς έγινε. Οι «τραγικές» ιστορίες αγάπης είναι η βασική μου επιλογή όχι μόνο σε βιβλία αλλά σε σειρές και σε ταινίες, έτσι μόλις βρέθηκε το ανάγνωσμα αυτό στα χέρια μου ξεκίνησα να το διαβάζω απνευστί. Εξ αρχής κατάλαβα πως δεν επρόκειτο για ένα έργο το οποίο θα ταίριαζε στις προτιμήσεις και στο στυλ μου. Η γραφή ήταν απλοϊκή και η στέρηση των εισαγωγικών δεν ήταν κάτι το ευνοϊκό για εμένα στην ανάγνωση. Το βιβλίο με βύθισε ως ένα βαθμό συναισθηματικά και λίγο μετά τη μέση ήμουν ήδη ένα ράκος, ήταν αρκετά «βαρύ» ίσως και για την ιδιαίτερη αυτή περίοδο της ζωής μου όπου το διάβασα. Θεωρώ πως η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά των αρνητικών αντί των θετικών γιατί παρόλο που το θεωρώ ως ένα ωμό και ρεαλιστικό έργο το οποίο μας δείχνει πως οι ζωές των «κανονικών ανθρώπων» μπορεί να είναι κουραστικές και δύσκολες το θεωρώ και ως ένα βαθμό εξαντλητικό και εξανθρωπιστικό. Τα πράγματα κυμαίνονταν πίσω μπρος μεταξύ της Μαριάν και του Κόννελ, η σχέση τους αν ήταν βέβαια σχέση αυτό που είχαν, ήταν απόλυτα τοξική κατ' εμέ, κουραστική και σίγουρα μια ανθρώπινη σχέση για την οποία παράτησαν τα όπλα εξ αρχής και δεν πάλεψαν γι' αυτήν ουσιαστικά αλλά και τους ίδιους τους εαυτούς τους. Συνέχισαν να επιστρέφουν ο ένας στον άλλον πιστεύω λόγω της οικειότητας που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους και της συνήθειας, δεν μπορώ να καταλάβω αν ήταν γνήσια τα συναισθήματα μεταξύ τους, όποια κι αν ήταν αυτά, θετικά ή αρνητικά.

Υπάρχει μια σκηνή ωστόσο που μου άρεσε ιδιαίτερα, που πράγματι με άγγιξε και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας...

Να σου πω κιόλας ότι είμαι πολύ μεθυσμένος. Συγγνώμη. Πόσο μεθυσμένος; Έχω να γυρίσω σπίτι από τη μέρα των εξετάσεων. Δεν ξέρω, φαίνονται ακόμη οι κόρες των ματιών μου; Η Μαριάν κοιτάζει μες στα μάτια του όπου οι κόρες έχουν διογκωθεί σε δύο στρογγυλές μαύρες σφαίρες. Ναι είναι τεράστιες. Της χαϊδεύει πάλι το χέρι και λέει πιο χαμηλόφωνα: Καλά. Ούτως ή άλλως έτσι γίνονται όποτε σε βλέπουν.

Η βαθμολογία μου κυμαίνεται στα 2,5/5 επειδή το βιβλίο δεν με κάλυψε πλήρως ακόμη και στους βασικούς τομείς που το ίδιο ήθελε να καλύψει. Πόσο μάλλον, στο τέλος δεν πήρα την κάθαρση την οποία αναζητώ σε κάθε ανάγνωσμα το οποίο διαβάζω.


Ας περάσουμε όμως και στην απέναντι πλευρά, όπου έχουμε την τηλεοπτική σειρά. Η μεταφορά του βιβλίου κυκλοφόρησε παγκοσμίως στα τέλη Απριλίου της φετινής χρονιάς. Από τα πρώτα επεισόδια έλαβε κριτική αναγνώριση με επαίνους για τις ερμηνείες αλλά και για το σενάριο, τη σκηνοθεσία και την ορθή προβολή του περιεχόμενου για ενήλικες. Η πολυπόθητη ιστορία της Μαριάν και του Κόννελ ξετυλίγεται με τους Daisy Edgar-Jones και Paul Mescal να ενσαρκώνουν τους ρόλους τους. Τα επεισόδια συνολικά είναι δώδεκα και ακολουθούν από την αρχή τη σχέση τους από την εφηβεία στην ενηλικίωση κι από εκεί στα προπτυχιακά τους χρόνια στο Trinity College. Θεωρώ πως είναι μια από τις πιο αξιόλογες μεταφορές βιβλίου σε σειρά χωρίς σημαντικές παραλείψεις, η σκηνοθεσία ήτα εκπληκτική, τα χρώματα, οι τοποθεσίες της Ιρλανδίας, τα σκηνικά ήταν όλα μαγευτικά για εμένα, όπως φυσικά και οι ερμηνείες των ηθοποιών. Ο Paul Mescal ήταν υπέροχος ακόμη και στις πιο ευάλωτες στιγμές του Κόννελ, φέρνοντας στη ζωή τις αποχρώσεις ενός ανθρώπου ο οποίος πασχίζει με τη ψυχική του υγεία. Με αυτήν την ερμηνεία του μάλιστα εξασφάλισε και την υποψηφιότητα του στα Emmys για την κατηγορία Outstanding Lead Actor. Ακόμη και οι σεξουαλικές σκηνές, διάφορες σκηνές βίας, έντονων συζητήσεων και τσακωμών διακρίνονται θετικά για την εκτέλεση τους.

Δύο σκηνές μάλιστα μου έχουν «μείνει». Μέσα από μια τεταμένη συζήτηση, μία «Συγγνώμη» του Κόννελ και αρκετά δάκρια ξεσπάσματος από την Μαριάν ακούμε στο υπόβαθρο τους χτύπους του ρολογιού σαν να υποδεικνύουν κάθε στιγμή που έχασαν χώρια αλλά και κάθε δευτερόλεπτο που σπατάλησαν μαζί σε ένα τοξικό και άσχημο κλίμα μεταξύ τους. Η δεύτερη σκηνή βέβαια ξεχωρίζει παραπάνω για εμένα όπως και το γνωμικό που ανέφερα προηγουμένως από το βιβλίο...

Κόνελ: Ξέρεις, πράγματι νόμιζα πως μπορούσα να διαβάσω το μυαλό σου κάποιες φορές. Μαριάν: Στο κρεβάτι, εννοείς; Κόνελ: Ναι, όμως και μετά, αλλά δεν ξέρω, ίσως αυτό είναι κανονικό. Μαριάν: Όχι, δεν είναι.

Η βαθμολογία μου για τη σειρά είναι 7,5/10. Οι "Κανονικοί Άνθρωποι" είτε το βιβλίο είτε η σειρά έρχονται να μας δείξουν με τον πιο αληθινό τρόπο τη νοσηρή πραγματικότητα των ανθρωπίνων σχέσεων σήμερα με μια μεγάλη δόση από απολαύσεις αλλά και κακουχίες.

0 Σχόλια

google.com, pub-8130158520991226, DIRECT, f08c47fec0942fa0